QUEIMAN GALICIA

Ante a situación que vivimos no mes de outubro en Galicia, o alumnado do centro puxémonos mans á obra para lembrar o necesario que é protexer os nosos montes e evitar máis lumes. 

Escribimos, lemos os textos escritos e debuxamos. Só cunha idea: NON MÁIS LUMES!!! 

Van uns exemplos: 

ARDE GALIZA

Nestes días podemos ver a catástrofe pola que está pasando a nosa terra. Os pirómanos queiman os montes e bosques ata deixalos todos reducidos a cinza e o Goberno Español mantense á marxe, sen intención de axudar. A isto súmaselle a mala época na que estamos, un outono seco e ventoso, favorable para calquera persoa que queira prender lume.

É verdadeiramente triste ver como, cando Galiza máis o precisa, non hai ninguén para axudala, ninguén que escoite as nosas protestas e os nosos berros de indignación.

É realmente terrible ver como acaban coa nosa terra, como terminan con vidas, como emporcallan o noso ceo con fume e o noso chan con cinza, e que pareza que o resto non o ve! Talvez teñan os ollos tapados e os oídos taponados de tanta corrupción.

Tento permanecer na esperanza de salvar os nosos montes, de recibir axuda inesperada e de impartir xustiza naqueles que tratan de acabar coas nosas vidas e saíron ilesos e impunes.

 Irea Cendán, 2ºESO

Agora podedes escoitar as nosas voces nun programa emitido en Radio Ras, a nosa radio escolar. 

A ninguén  non gustaría que a paisaxe da NOSA TERRA fose como a que debuxou Carmela S. (2ºESO)

Por todo isto nomeámonos voluntarios e voluntarias para axudar alí onde sexa falta a nosa axuda e poder recuperar os nosos montes e evitar que se repita unha situación tan catastrófica como a que vivimos. AQUÍ ESTAMOS.

A CASTAÑA FOI A PROTAGONISTA DO SAMAÍN

Chegaba o samaín e xa tiñamos as castañas recollidas. Agora tocaba un pouco de traballo, que foi doado grazas a Elena. Aquí vos deixamos co  que fixemos en  Hábitos da vida saudable.

Debuxámola

Investigamos sobre a súa historia.

Coñecemos as súas propiedades.

Aprendemos idiomas.

E adozamos o traballo cun poema dos nosos amigos:

Seguimos no tempo de outono

Cando nos achegamos a recoller as castañas do noso castiñeiro vimos que a árbore necesitaba unha poda inmediata. Non dubidamos en facela porque sabiamos que non iamos molestar o castiñeiro. Só houbo que esperar uns días ( alguén esqueceuse de traer a tesoira...) para realizar este traballo.
Que sorpresa tivemos cando volvemos ver que había nova colleita de castañas e, por riba, moita máis vexetación.
Aquí van as fotos que amosan ese momento:

Castiñeiro necesitado de poda.

Na recolleita antes de realizar o noso traballo

Boas castañas, non si?

Antes de podar tivemos que escoitar como había que colocar a tesoira e outras recomendacións máis. Carmela foi a elixida para a poda e  nós eramos os encargados de recoller as pólas para deixar limpa a nosa Alameda literaria.

Carmela podando ou limpando a árbore. 

 Non digades que non fixemos un traballo excelente. Que contento quedou o castiñeiro!

Canta vexetación!!!

E como fixemos un percorrido pola nosa Alameda para ver se había que limpar algunha outra árbore, volvemos pararnos na oliveira.

RECOLLEITA

Logo das vacacións chega o tempo do instituto, do traballo, dos traballos e da recolleita. Este curso estamos content@s porque as nosas árbores deron froito grazas ao noso coidado, claro está. Todas non, porque a maceira dános moito que facer.
Mirade a oliveira co seu froito.

Agora que estamos no tempo de outono dirixímonos ata o noso castiñeiro e atopamos isto:

Que ourizos máis guapos!

E aquí está a recolleita das nosas castañas:

Se vos fixades na foto anterior veredes que hai algúnha abelá... Algunhas persoas xa se adiantararan a nosa colleita.
Agora só queda comelas e saborealas o día do Samaín.
Ata pronto.

Cinco novas árbores senlleiras

O outro día lemos no xornal El progreso que a Xunta de Galicia recoñecía a catro carballos e un freixo centenarios da zona de Muimenta como árbores senlleiras e que as incluía no seu Catálogo Galego.
Estamos content@s porque vemos como hai moitas persoas que seguen coidando as árbores e pedindo que as protexan.
Na noticia do xornal falaban de que o freixo estaba acompañado dun poema de Crecente Vega. Deixámosvos con parte del...

"O FREIXO"

 No campo de entre as casas, terra atopou de gusto e

prendeu i enraizou astra moi fondo nela. E xa ten centos de anos .

I está sano e robusto, co seu follaxe verde i a súa flor marela;

Coas súas canas vellas o campo enteiro abarca . Debaixo da súa

sombra non se sabe que é vran, erguendose moi outo  este señor

monarca xa di desde moi lonxe seus reinos donde están. Ás casas

que son súas - acordaas a facer  , mandalles cos seus brazos

o amoroso beixo e reza polos vellos avós, o vello freixo . ¡ Tantos

vellos que el viu nacer e viu morrer ! ... Ou ti , bon camiñante:

se polo  Freixo pasas, parate a vé- lo freixo...

Parabéns a XOTRAMU porque conseguiron o que había tempo levaban pedindo. Agora as súas árbores xa teñen o recoñecemento que  merecen. 

Nós seguimos coidando as nosas 21 árbores porque sabemos que algún día tamén estarán incluídas no Catálogo Galego das Árbores Senlleiras. 

Deixámosvos con esta presentación das árbores senlleiras da Terra Chá porque nos gustou moito.

árbores senlleiras da Terra Cha de monadela

COLOCAMOS AS PLACAS EN BRAILLE E OS CÓDIGOS QR

Os argalleiros e argalleiras sempre temos algunha idea na nosa cabeciña e desta volta, como seguramente xa sabedes, decidimos mellorar a nosa alameda literaria engadindo a cada unha das nosas árbores unha placa en braille e un código QR. Nas placas en braille aparece o nome científico da árbore, o seu nome popular e a data de nacemento das persoas que naceron baixo a súa proteción (segundo os celtas). Ao escanear o código QR poderedes escoitar o poema que a árbore leva asociado posto na voz dos argalleiros e argalleiras. Queremos agradecer á fundación da Once da Coruña por colaborar con nós e tamén a Fernando, o noso vicedirector, por axudarnos cos códigos. Agora a nosa alameda está máis adaptada a aquelas persoas cegas, que tamén merecen desfrutar das súas árbores e dos seus poemas.
Aquí vos deixamos unhas fotos do día que colocamos as placas:

Colocando un  dos códigos QR.

Colocando unha das placas en braille.

As argalleiras xunto o pradairo e as súas placas.

Antoloxía poética das árbores celtas

Este curso @s argalleir@s  das letras mergullámonos nun traballo de investigación.

Sabendo que a nosa alameda recibía os coidados necesarios e que as nosas árbores seguían medrando -como nos recomendou dicir Helena Villar Janeiro- só tiñamos que seguir relacionando a natureza coa literatura. Decidimos indagar a presenza das 21 árbores celtas ao longo da poesía galega. Si, dende a Idade Media ata a actualidade. Case nada!!! Organizámonos en grupos e distribuímos as árbores entre todos e todas. Menos mal que somos ordenadiños e seguimos os consellos das "responsables". Nada máis comezar xurdiron os problemas. Había grupos que tiñan o carballo, o piñeiro, o castiñeiro...  que nada máis comezar a lectura do libro xa aparecía a árbore. Pero os que se encargaban do tileiro, pradairo, sorbeira, olmo... non o tiñan tan fácil. Non houbo problema, todos para todos. "Se non atopamos facémolos nós, que para algo somos argalleir@s". Mans á obra. comezamos a elaborar haikus, poemas dirixidos .... para conseguir que ningunha das nosas árbores celtas quedase sen representación. Ah! tamén lle pedimos axuda a Helena Villar ( a nosa abraira) que nos enviou dous dos seus poemas para incluír na nosa antoloxía. 

Grazas Sabela Rodríguez (1ºESO) polo deseño que fixeches para o noso libro e a Xoel Carballeira por maquetalo. 

 @s Argalleir@s das letras agardamos que vos guste a antoloxía poética. Para o ano máis. 

Antoloxía poética das árbores celtas from radiorasca