Departamento Lingua Galega, EDLG e Biblioteca.
Mostrando entradas con la etiqueta A natureza na revista Argalladas. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta A natureza na revista Argalladas. Mostrar todas las entradas

domingo, 6 de mayo de 2018

SEGUIMOS CONCIENCIÁNDONOS DA NECESIDADE DE COIDAR OS NOSOS MONTES

Continuando co traballo comezado no mes de outubro, o día da árbore ( 27 de abril) tivemos a sorte de compartir con Serafín González Prieto ( doctor en Ciencias Biolóxicas, investigador científico do CSIC e Presidente da Sociedade Galega de Historia Natural), unhas horas nas que nos falou e informou de temas moi interesantes para prever novos incendios e coidar o medio ambiente.
Icía e Carmen foron as encargadas de presentalo e agasallalo co noso libro As 21 plantas celtas, que dedicoullo, en nome de tod@s, a nosa compañeira Cristina Souto. 

Icía e Carmen rematando a presentación e entregándolle o agasallo

Ilustración de Cristina Souto
Serafín comezou a falarnos do que era unha vaga de lume, das condicións precisas para que se produza un incendio.

De como foron tratados os lumes que devastaron os nosos montes no mes de outubro. 


Deixounos claro que non hai "mafias" nin "terrorismo" nos lumes que acaban cos nosos montes, xa que o 90% dos casos están provocados polos propi@s galeg@s. Alucinamos cando nos comentou que moitos dos casos eran producidos por queimas que @s labreg@s e gandeir@s facían dende sempre e non tiñan coidado co que había que ter: vento, climatoloxía, medidas a ter en conta... Temos que ter en conta que o cambio climático é unha realidade e agora temos periodos moi longos de sequía e calor extremo...E tamén temos claro que aínda que estas persoas son as primeiras responsables, debemos esixirlles aos nosos gobernantes que fagan algo diferente ao que se está a facer, posto que está claro que non está a funcionar.

A nosa compañeira Cristina preguntoulle como podiamos facer para concienciar a estas persoas do necesario que é ter coidado á hora de facer esas queimas. Serafín contestoulle que se chegaramos ás persoas,  coma fai Gayoso no "Luar", e foramos transmitíndolles esta información,  seguro que habería menos lumes. ( Xa estamos pensando en poñernos en contacto con Gayoso e pedirlle colaboración neste tema). Son precisos programas, publicidade (a última campaña publicitaria contra os incendios é do ano 1990), políticas diferentes. Por certo, se vos apetece rir un rato, e ao mesmo tempo aprender, podedes ver o capítulo 131 do "Era visto" da TVG (dende o minuto 19:20).

Cristina escoitando a resposta á súa pregunta
Serafín continuou falándonos dos tipos de incendios que había ( subterráneos, superficiais e de copa), da diferenza que poden ter as lapas segundo a madeira que arda ( se é de mato máis lento, se é de eucalipto pode multiplicar a zona devastada moitísimo máis, posto que en situación de vento, seca e baixa humidade as súas faíscas poden prender novos focos simultaneamente ata a 3km de distancia).

Lembrounos que toda a madeira non arde igual. Se é autóctona arde moito máis lenta (carballos, castiñeiros), pero se non o é, pode xerar focos de lumes secundarios máis difíciles de apagar (piñeiros, eucaliptos). Incidiu en que as especies invasoras, como a mimosa,  provocan lumes moi complicados de apagar. E lembrounos que de plantar árbores ao redor das casas, deberían ser autóctonas.

Velocidade de propagación do lume 

Informounos sobre a forma de extinción dos incendios. Agora sabemos que non só empregan auga para facelo, ás veces  esta vai mesturada con produtos que danan o solo e, polo tanto, a tod@s nós. Recordounos que o SOLO é un recurso non renovable e, polo tanto, se quedamos sen el DESAPARECEREMOS e haberá que buscar outro planeta.  
Continuou falándonos dos danos colatarais que sofren as persoas encargadas da extinción dos incendios. En 40 anos, os incendios mataron a 32 persoas. O cancro é un risco " invisible" á que se enfrontan @s bombeir@s) e as persoas encargadas da extinción destes.

Con respecto a isto, falamos tamén da "Economía do lume" e das empresas que están a ganar moitos cartos coa extinción dos lumes.

Seguimos coñecendo o que hai que facer despois dos lumes. Serafín comentou que había que IMITAR A NATUREZA, seguir os consellos que nos foi achegando ao longo do tempo.
O primeiro era evitar a erosión empregando recursos naturais ( palla para reducir sedimentos, rulos feitos de fibra de coco...) para axudar a recuperar a vexetación. Tamén nos falou da situación na que quedan os animais que poboaban os terreos queimados, da contaminación das augas, do aire. De tantas cousas ...., que o tempo co noso amigo Serafín chegou a pouco.

Hai unha páxina, a da Sociedade Galega de Historia Natural, onde podemos atopar moita información referente aos incendios forestais en Galicia, ademais na súa páxina principal atopamos un enlace ao documento "Guía de actuacións dunha zona queimada". Nesta páxina, na pestana "Índice de actuacións" atopades un apartado dedicado aos incendios forestais.

Chegou a quenda de preguntas e Serafín contestou a todas as que nos deixou o tempo previsto.

Aquí vos deixamos coa gravación dalgunhas preguntas que remataron esta sesión que soubo a pouco. 



Quédanos claro que os galegos e galegas somos os primeiros responsables, posto que por imprudencia ou intencionalmente provocamos os incendios. Pero tamén é certo que estamos seguros que outra política forestal é posible e ahí ten toda a responsabilidade o goberno. Hai falta de información á cidadanía, dedícanse moitísimos máis recursos á extinción que á prevención,  non se aposta polas árbores autóctonas, as solucións propostas ata agora foron inútiles,...


Antes de rematar, queremos comentarvos que, imos tomar nós a iniciativa e se hai que contactar con Gayoso, faremos o necesario para concienciar a tod@s @ galeg@ e a todo o mundo para que teñamos coidado en coidar o noso. Sen os nosos montes, sen a nosa paisaxe, sen a nosa contorna non somos ninguén. Como dixo Serafín, se non coidamos o SOLO, haberá que buscar outro planeta. Nós non queremos facelo. 

NON MÁIS LUMES!

Dende o mes de outubro, e por culpa da vaga de lumes que asolou Galicia, estamos, aínda máis,  implicad@s de cheo no obxectivo de conseguir que non se volva producir unha catástrofe coma a vivida, xa que somos conscientes do necesario que é preservar o que temos, o que nos veu dado: A NATUREZA.
Dende o mes de novembro puxémonos en contacto cos responsables dunha das zonas máis devastadas polos lumes e menos coñecida e tratada nos medios de comunicación: a provincia de Ourense e, máis concretamente, o Parque Natural da Baixa Limia na Serra de Xurés.  Foron meses de espera ata que  responderon a nosa petición, na que nos brindabamos a  axudar a recuperar o monte queimado, porque queriamos sentirnos útiles amosando a nosa solidariedade e o noso respecto polo medio ambiente en primeira persoa. 

Logo de falar co responsable da Consellería de Medio Ambiente que nos facilitou o contacto cunha persoa que traballa no Parque Natural do Xurés, decidimos a data de saída: 2 e 3 de marzo. Non sei se lembrades esa fin de semana, nós si. Lóstregos, tronos, vento, chuvia e frío foron os nosos compañeiros de viaxe,  pero non nos importou, xa que que as nosas forzas eran moitas e puidemos con todo e con todos os fenómenos meteorolóxicos.
Unha mostra do tempo que nos acompañou. Vendo os Miliarios co noso guía Alberto. 
Ceando no albergue de Muíños.
Tod@s preparad@s para axudar a recuperar os montes de Salgueiro.
Queremos agradecer a paciencia e o bo facer de Alberto, o noso guía, por todo o que nos ensinou e nos guiou no traballo de recuperación da parte do monte que tiñamos asignada.
Aquí vos deixamos coa noticia que recolleu o xornal El Progreso da nosa experiencia.

Agora deixámosvos co vídeo que realizaron as nosas compañeiras e no que podedes ver todo o que aprendimos e o " pouco" que axudamos.



domingo, 15 de abril de 2018

AS 21 PLANTAS CELTAS

Este curso tiñamos en mente facer medrar a Alameda Literaria plantando as 21 plantas celtas que acompañasen as nosas árbores e así o fixemos.  
Dende comezo de curso levamos a cabo un duro traballo de investigación na procura destas plantas. Unha vez recompilada a información tivemos que elixir as 21, debuxalas e pensar no mellor xeito de dálas  a coñecer a todos e a todas, que sería, unha vez máis, publicar un novo libro, acompañado dunha guía.
Nesta ocasión,  @s argalleir@s das letras que levamos o peso do traballo fomos os matriculados en 3ºESO: Sara Basoa, Xoel Carballeira, Silvia Casás, Javier Fernández, David Hernández, Jessica Leira, Aldara Pérez e Sabela Rodríguez. As ilustracións levaban moito tempo e por iso, Sabela e Sara non dubidaron en pedir axuda a outr@s argalleir@s para que lles botasen unha man nesta tarefa e aí estiveron Carmela Saborido (2ºESO) e Aroa Blanco, Victoria de Pedro, Diego Purriños e Irene Salvatierra de 1ºESO, que, seguindo as indicacións de Sabela e Sara, conseguiron que rematásemos todos os debuxos. 

Deixámosvos co libro que realizamos e agardamos que non pasedes por alto ningunha páxina, xa que, lembrando a outra actividade na que estamos mergullad@s, as dedicatorias agochan tesouros... 
Por se...  Aquí tedes as nosas dedicatorias :

Para @s argalleiros das letras que comezaron
a Alameda Literaria das 21 árbores celtas.

Para aqueles e aquelas que a continuaron.

Para todas as persoas que lembran as súas orixes
e a súa cultura.

Para os amantes da natureza. 



Aquí está a guía que elaboramos para colocar na Alameda Literaria ao carón das plantas celtas que, pronto, acompañarán as árbores  e medrarán, tal e como estas o fan. 

Agora só queda a parte práctica. Buscar as plantas, pensar onde colocalas... E, o máis importante, facer un taller impartido por unha persoa experta neste tema que nos fale algo máis destas plantas e  nos ensine a facer algún remedio caseiro. Niso estamos. 

martes, 14 de noviembre de 2017

QUEIMAN GALICIA

Ante a situación que vivimos no mes de outubro en Galicia, o alumnado do centro puxémonos mans á obra para lembrar o necesario que é protexer os nosos montes e evitar máis lumes. 
Escribimos, lemos os textos escritos e debuxamos. Só cunha idea: NON MÁIS LUMES!!! 

Van uns exemplos: 

ARDE GALIZA
Nestes días podemos ver a catástrofe pola que está pasando a nosa terra. Os pirómanos queiman os montes e bosques ata deixalos todos reducidos a cinza e o Goberno Español mantense á marxe, sen intención de axudar. A isto súmaselle a mala época na que estamos, un outono seco e ventoso, favorable para calquera persoa que queira prender lume.
É verdadeiramente triste ver como, cando Galiza máis o precisa, non hai ninguén para axudala, ninguén que escoite as nosas protestas e os nosos berros de indignación.
É realmente terrible ver como acaban coa nosa terra, como terminan con vidas, como emporcallan o noso ceo con fume e o noso chan con cinza, e que pareza que o resto non o ve! Talvez teñan os ollos tapados e os oídos taponados de tanta corrupción.
Tento permanecer na esperanza de salvar os nosos montes, de recibir axuda inesperada e de impartir xustiza naqueles que tratan de acabar coas nosas vidas e saíron ilesos e impunes.
 Irea Cendán, 2ºESO

Agora podedes escoitar as nosas voces nun programa emitido en Radio Ras, a nosa radio escolar. 


A ninguén  non gustaría que a paisaxe da NOSA TERRA fose como a que debuxou Carmela S. (2ºESO)


Por todo isto nomeámonos voluntarios e voluntarias para axudar alí onde sexa falta a nosa axuda e poder recuperar os nosos montes e evitar que se repita unha situación tan catastrófica como a que vivimos. AQUÍ ESTAMOS.

martes, 18 de octubre de 2016

Cinco novas árbores senlleiras

O outro día lemos no xornal El progreso que a Xunta de Galicia recoñecía a catro carballos e un freixo centenarios da zona de Muimenta como árbores senlleiras e que as incluía no seu Catálogo Galego.
Estamos content@s porque vemos como hai moitas persoas que seguen coidando as árbores e pedindo que as protexan.
Na noticia do xornal falaban de que o freixo estaba acompañado dun poema de Crecente Vega. Deixámosvos con parte del...

"O FREIXO"
 No campo de entre as casas, terra atopou de gusto e
prendeu i enraizou astra moi fondo nela. E xa ten centos de anos .
I está sano e robusto, co seu follaxe verde i a súa flor marela;
Coas súas canas vellas o campo enteiro abarca . Debaixo da súa
sombra non se sabe que é vran, erguendose moi outo  este señor
monarca xa di desde moi lonxe seus reinos donde están. Ás casas
que son súas - acordaas a facer  , mandalles cos seus brazos
o amoroso beixo e reza polos vellos avós, o vello freixo . ¡ Tantos
vellos que el viu nacer e viu morrer ! ... Ou ti , bon camiñante:
se polo  Freixo pasas, parate a vé- lo freixo...

Parabéns a XOTRAMU porque conseguiron o que había tempo levaban pedindo. Agora as súas árbores xa teñen o recoñecemento que  merecen. 
Nós seguimos coidando as nosas 21 árbores porque sabemos que algún día tamén estarán incluídas no Catálogo Galego das Árbores Senlleiras. 
Deixámosvos con esta presentación das árbores senlleiras da Terra Chá porque nos gustou moito.



martes, 26 de abril de 2016

PARA SEGUIR COÑECENDO MÁIS AS ÁRBORES CELTAS

Aquí vos deixamos algún enlace para que poidades coñecer as características das árbores celtas e aprender a coidalas.





ABELEIRA  ( CORYLLUS AVELLANUS)









ABETO   ( ABIES ALBA)











ÁLAMO ( POPULUS ALBA)











AMIEIRO  ( ALNUS GLUTINOSA)











BIDUEIRO  (BETULA ALBA)











CARBALLO  ( QUERCUS ROBUS)











CASTIÑEIRO  (CASTANEA SATIVA)











CEDRO  (CEDRUS)













CIPRÉS   (CUPRESSUS SEMPERVIRENS)











FAIA    (FAGUS SILVATICA)











FIGUEIRA  ( FICUS CARICA)











FREIXO  ( FRAXINUS EXCELSIOR)











MACEIRA  ( MALUS DOMESTICA)











NOGUEIRA   ( IUGLANS REGIA)












OLIVEIRA  ( OLEA EUROPAEA)










OLMO  ( ULMUS)










PIÑEIRO   ( PINUS PINASTER)











PRADAIRO   ( ACER PSEUDOPLATANUS)













SALGUEIRO   (SALIX BABILONICA)










SORBEIRA   ( SORBUS DOMESTICA)











TILEIRO    ( TILIA PLATYPHYLLA)