Seguimos no tempo de outono

Cando nos achegamos a recoller as castañas do noso castiñeiro vimos que a árbore necesitaba unha poda inmediata. Non dubidamos en facela porque sabiamos que non iamos molestar o castiñeiro. Só houbo que esperar uns días ( alguén esqueceuse de traer a tesoira...) para realizar este traballo.
Que sorpresa tivemos cando volvemos ver que había nova colleita de castañas e, por riba, moita máis vexetación.
Aquí van as fotos que amosan ese momento:

Castiñeiro necesitado de poda.

Na recolleita antes de realizar o noso traballo

Boas castañas, non si?

Antes de podar tivemos que escoitar como había que colocar a tesoira e outras recomendacións máis. Carmela foi a elixida para a poda e  nós eramos os encargados de recoller as pólas para deixar limpa a nosa Alameda literaria.

Carmela podando ou limpando a árbore. 

 Non digades que non fixemos un traballo excelente. Que contento quedou o castiñeiro!

Canta vexetación!!!

E como fixemos un percorrido pola nosa Alameda para ver se había que limpar algunha outra árbore, volvemos pararnos na oliveira.

RECOLLEITA

Logo das vacacións chega o tempo do instituto, do traballo, dos traballos e da recolleita. Este curso estamos content@s porque as nosas árbores deron froito grazas ao noso coidado, claro está. Todas non, porque a maceira dános moito que facer.
Mirade a oliveira co seu froito.

Agora que estamos no tempo de outono dirixímonos ata o noso castiñeiro e atopamos isto:

Que ourizos máis guapos!

E aquí está a recolleita das nosas castañas:

Se vos fixades na foto anterior veredes que hai algúnha abelá... Algunhas persoas xa se adiantararan a nosa colleita.
Agora só queda comelas e saborealas o día do Samaín.
Ata pronto.

Plantamos a faia por quinta vez

Aínda que a maioría das nosas árbores sobreviviron a primeira vez que as plantamos, houbo algunhas que non o fixeron, entre elas a faia. O caso desta árbore é incrible, xa que non foron dúas as veces que a plantamos, senón cinco! Hoxe aproveitamos que non ía moito frío, nin chovía, para plantar a que esperamos sexa a derradeira faia.
Decidimos que a árbore fora plantada por tres mans inexpertas: Elena, Cintia e Laura. Estas mulleres, aínda que se entregaron moito á tarefa, non sabían nin como coller un sacho, pero sentíronse arroupadas por tod@s o@s argalleiro@s das letras, que con moito gusto lles ensinamos como tiñan que facer. Esperamos e desexamos que teñan a sorte do principiante e que a faia medre axiña!
Aquí vos deixamos unhas fotos da plantación.

Vicente e Xoel axudando a retirar a faia do testo

Juan botando un pouco de terra no furado que xa tiñamos feito hai días

Vicente buscándolle a mellor colocación á faia

Elena e Cintia plantando a súa primeira árbore

Laura arroupando a faia

FAIA PLANTADA.

Somos @s argalleir@s das letras que cavamos e fixemos o furado para plantar, por quinta vez, a faia. Estabamos ilusionad@s en que foramos nós @s elixid@s para este fin, pero vemos que se nos adiantaron.
Que content@s estamos sabendo que a tod@s @s argalleir@s nos move o cariño pola natureza! MOITOS ANOS PARA A NOSA " QUINTA" FAIA!
Aí van as fotos do noso traballo.

Movendo a terra na que estaba a "cuarta" faia.

Facendo o furado máis grande

Vedes como traballamos. Grazas Suso pola axuda.

Plantamos as 21 árbores celtas

Unha vez realizado o traballo de investigación ( agradecemos a "feliz" idea das profes Begoña Martín - que xa non está no centro- e Consuelo Devesa - a que seguimos aguantando- por poñernos a traballar... ), @s nos@s compañeiro@s pensaban que xa remataran, pero non foi así. 

FALTABA O MÁIS IMPORTANTE. Se todo o alumnado sabía e coñecía a árbore celta que o protexería ao longo da súa vida, o lóxico sería o que fixeron. Meu dito, meu feito! Plantaron as 21 árbores celtas no contorno do centro para telas preto deles e delas e coidalas e protexelas como elas  fan con nós. 

Na plantación axudáronlles / axudáronnos moit@s profesor@s a conseguir as árbores, buscar terra para facer que estas creceran mellor,  cavar os 21 buratos para que a terra fose respirando antes de plantalas... Dende aquí queremos dar as grazas a tod@s os que nos axudaron e xa non están no centro: Begoña Martín, Begoña Campos, Pilar Casanova, Fina Otero, Lina e Celia. E a aquel@s que seguen axudándonos a facer este soño realidade, porque están aquí e  vivirono dende o comezo: Manuel Feás, Cristina Alves e Consuelo Devesa. Tamén queremos agradecer a colaboración nestes últimos anos a: Elena, Natalia, Flora, Santiago (xunto con Chelo coidaron a figueira e conseguiron salvala), Suso ( salvou  moitas árbores o ano pasado, porque cando viñeron segar a herba mancaron a moitas. Grazas, Suso) e a tod@s @s profes do instituto, pero, realmente, a quen queremos dar as grazas é a tod@s @s argalleir@s das letras e a todo o alumnado do centro, xa que sen o seu traballo, a súa colaboración, o seu respecto pola natureza nada disto podería realizarse e manterse durante tantos anos. 

Despois de todos estes agradecementos volvemos ao noso. 

No 2002 todo o alumnado plantou as árbores (que coidaron e coidamos tod@s @s alumn@s do centro ao longo dos anos)  no terreo do instituto. Temos que dicir que da primeira plantación só o tileiro non superou o primeiro ano ( non sabemos ben o motivo, ou, ao mellor, non queremos dicilo... ), a nogueira, a faia e o cedro non superaron as inclemencias meteorolóxicas, porque nós coidámolas o mesmo cás outras, e o álamo creceu tanto, tanto e tanto que case tira o instituto. Como as súas raíces chegaron a provocar problemas nos canos do centro... houbo que cortalo, pero nós plantamos outro nun lugar  máis axeitado que seguro medrará e medrará.

Aquí está o primeiro álamo. Fixádevos como o coidamos que
creceu, creceu e creceu..

@s argalleir@s das letras plantando o novo
álamo no curso 2013/2014.

Herbario das árbores celtas

Esta actividade fíxonos descubrir moitas cousas e achegarnos máis ás árbores, porque aproveitamos  para coñecer o nome científico destas, o nome popular que reciben en diferentes  linguas, as características das súas follas, do tronco, da madeira, que usos tiña ou segue tendo na actualidade... En fin, xa vos imaxinades.Tamén traballamos a lingua porque tivemos que describilas, compoñer haikus, relatos baseados nas súas características...  

Un dos traballos que máis nos gustou foi realizar o herbario. Neste curso engadiremos as cinco árbores que plantamos o curso pasado para telo completo.

Presentación do herbario das árbores celtas from radiorasca

Plantamos as cinco árbores que faltaban

Como xa sabedes, só cinco árbores ( faia, cedro, álamo, tileiro e nogueira) das vinte e unha plantadas no 2002 non puideron cos elementos, así que a nós nos correspondía repoñelas e así o fixemos.
Fixádevos na presentación porque van todos os pasos que seguimos para que crecesen como ata agora o están facendo.

Definitiva plantación das cinco árbores celtas from radiorasca